A więc zastanawiacie się, jak zacząć naukę japońskiego? Może słyszeliście, że jest strasznie trudny? W jaki więc sposób rozpocząć naukę japońskiego tak, żeby się nie odbić? W tym artykule pokażę Wam trzy podejścia do rozpoczęcia swojej przygody z językiem japońskim.
Pismo japońskie
Japońskie pismo posiada niesamowicie bogatą historię. Jest też jednak całkowicie odmienne od tego, które znamy w Polsce. Spotkanie z językiem japońskim można zacząć od nauki podstawowych zestawów znaków: hiragany i katakany. Co prawda znając je nie będziecie w stanie na przykład się przedstawić, ale dacie radę przeczytać wiele japońskich nazw. Poza tym, to właśnie pismo jest dla wielu największą przeszkodą — pokonawszy je, będziecie wiedzieć, że dalej już z górki. Co jednak ważniejsze, jeśli zdecydujecie się na zajęcia z nauczycielem oszczędzicie wiele pieniędzy, jeśli na wstępie będziecie umieli już hiraganę i katakanę.
Japońska kultura
Nic tak nie motywuje, jak ulubione mangi i anime, prawda? Niejeden z moich znajomych wciągnął się w naukę japońskiego właśnie dzięki nim, oglądając i zapamiętując wypowiedziane zwroty. Wasze ulubione serie pozwalają Wam osłuchać się z językiem oraz poznać zwroty niewystępujące w innych kulturach. Możecie dzięki temu nauczyć się podstawowych zwrotów, jak choćby こんにちは (konnichiwa – dzień dobry). Nie pozwoli Wam to jednak na zrozumienie mechanizmów rządzących samym językiem.
Warto zapamiętać, że oglądanie bez napisów nauczy Was więcej niż seria z napisami. Jeśli jednak będzie to za trudne, to zawsze możecie obejrzeć swój ulubiony odcinek najpierw bez napisów, a później drugi raz z napisami. Najlepiej wybrać coś ulubionego, coś co możecie oglądać bez końca.
Gramatyka japońska
Oczywiście zawsze można też sięgnąć po klasyczny podręcznik do samodzielnej nauki. Obecnie na rynku znajduje się wiele materiałów do gramatyki czy to po polsku czy po angielsku, również tych darmowych, choć tutaj zdecydowanie króluje angielski. Pokazują one podstawowe koncepcje gramatyczne i najważniejsze słownictwo. Brzmi jak ideał. Dlaczego więc napisałem na początku, że powyższe sposoby powinny służyć jedynie jako wstęp do kursu?
Samodzielna nauka japońskiego
Różnica między samodzielną nauką japońskiego a kursami jest kolosalna (i nie mówię tego tylko jako nauczyciel). Japoński różni się od polskiego bardziej, niż taki angielski czy niemiecki. Z tego powodu początkujący często popełniają błędy, z których mogą nawet nie zdawać sobie sprawy. Piszą znaki w złej kolejności, źle wymawiają głoski, próbują mówić po japońsku przyzwyczajeni do polskiej gramatyki. Nauczyciel pomaga usunąć te nieświadome błędy zanim się przyzwyczaimy do ich używania.
Dlatego nieważne, w jaki sposób chcecie zacząć naukę japońskiego, ostatecznie dobrze jest skorzystać również z pomocy nauczyciela. Nie musi to być cały kurs czy od razu kilkuletnia nauka 1 na 1. Finanse nie zawsze na to pozwalają. Wtedy warto zrobić sobie listę pytań, którą zadacie na jednych czy dwóch zajęciach, po których wrócicie do samodzielnej nauki aż znowu nie pojawi się kolejna lista pytań.
