W jednym z artykułów pochyliliśmy się nad tematem trudności języka japońskiego. Dziś pokażę wam parę przykładów tej trudności. Nie będą to przypadkowe przykłady, lecz są to wybrane błędy początkujących w nauce japońskiego, które (z moich obserwacji) występują wyjątkowo często. Spójrzcie, czy nie popełniacie któregoś z nich!
Odmiana japońskich przymiotników
Japoński jest językiem totalnie niespokrewnionym z polskim (i praktycznie każdym innym językiem!), i widać to w japońskiej gramatyce. Naszą listę zaczynamy od odmiany i-przymiotników (形容詞, keiyōshi). Przymiotniki te, inaczej niż w polskim, odmieniamy przez czas. Jednym z podstawowych błędów początkujących w nauce japońskiego jest przyzwyczajenie do polskiej odmiany. Odmienia się wtedy odpowiednik polskiego być (w postaci spójki です, desu) zamiast odmieniać sam przymiotnik. Na przykład, zamiast napisać
わかかったです。(Wakakatta desu., “Był młody”)
niektórym zdarza się pisać
わかいでした。(Wakai deshita.)
Szyk japońskiego zdania
Innym problemem jest szyk japońskiego zdania. Przez całą naszą szkolną edukację jesteśmy przyzwyczajeni do języków, w których szyk jest podobny do polskiego (np. angielski, hiszpański). Choć oczywiście występują różnice między nimi tymi językami, to japoński jest na zupełnie innym poziomie. Najważniejszym błędem początkujących w nauce japońskiego jest dawanie czasownika zaraz po podmiocie zdania (czyli bliżej początku zdania). W japońskim jednak czasownik ląduje na końcu zdania, jak w łacinie, np.
わたしはがっこうにいきます。(Watashi wa gakkō ni ikimasu. “Idę do szkoły”)
zamiast błędnego
わたしはいきますがっこうに。(Watashi wa ikimasu gakkō ni.)
(W obu zdaniach zaznaczyłem czasownik.)
Kolejność kresek w znakach
Japońskie pismo to system o niesamowitej historii, a jednym z jego elementów jest kolejność zapisywania kresek w znaku. Możecie pomyśleć, że nie ma ona znaczenia tak długo, jak Wasz ostateczny znak wygląda tak, jak w słowniku. To błąd. Kolejność kresek pozwala nam rozpoznać znak w jego codziennej, pisemnej formie, albo w jego formie kaligraficznej. Taki znak może wyglądać zupełnie inaczej niż jego drukowana forma. Jednak kolejność kresek może stanowić dla nas ważną podpowiedź co do tego, jak dany znak wyglądałby w druku.
Japońska wymowa
Na zakończenie zostawiłem dla Was błędy początkujących w nauce japońskiego, które są najprostsze do poprawy. Niektórym uczącym się japońskiego zdarza się wymawiać japońskie sh jak angielskie sh lub, o zgrozo, polskie sz. Być może jest to wpływ angielskiej ortografii, a może takich polskich zapożyczeń jak szogun. A przecież tak łatwo zapamiętać, że wszystkie japońskie sh, ch, j wymawiamy nie jak polskie sz, cz, dż, a miękko, to znaczy identycznie, jak polskie ś, ć i dź.
A dlaczego ważne jest, aby wiedzieć i rozmawiać o takich błędach? Ponieważ błędy niepoprawiane utrwalają się, co jest szczególnie niebezpieczne na początku nauki. Dlatego też tak ważna jest nauka japońskiego pod okiem nauczyciela, który zwróci nam uwagę na nasze, ewentualne błędne przyzwyczajenia.
